Updates from April, 2011 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • kanoba 8:31 am on April 30, 2011 Permalink | Reply  

    Dhaval Bhagat CHAL DIYE WO HUMKO BHULA KAR,
    BHARI MEHFIL ME HUMKO RULA KAR,
    AB TO OR BHI NIKHAR GAYA HE WO,
    KAJAL JO LAGAYA HE MERE DIL KO JALAKAR,,,!!!!!

     
  • kanoba 6:35 pm on April 29, 2011 Permalink | Reply  

    દિવસો જુદાઈ ના જાય છે. 

    દિવસો જુદાઈ ના જાય છે,એ  જશે જરૂર  મિલન સુધી ,

    મારો હાથ  ઝાલી ને  લઇ  જશે ,મુજ શત્રુ ઓ  જ  સ્વજન  સુધી.      દિવસો   જુદાઈ ના જાય છે.

    ન  ધરા  સુધી   ન   ગગન  સુધી,   નહી   ઉન્નતી   ન   પતન  સુધી ,

    ફક્ત   આપણે  તો  જવું  હતું  બસ  એકમેક  ના  મન સુધી .    દિવસો  જુદાઈ ના જાય  છે.

    હજી  પાથરી ના શક્યું સુમન , પરિમલ   જગત ના  ચમન સુધી ,

    ન   ધરા ની હોય જો  સંમતિ, મને  લઇ  જશો  ના  ગગન  સુધી.    દિવસો  જુદાઈ  ના  જાય છે.

    છે   અજબ  પ્રકાર  ની  જિંદગી ,કહો   એને  પ્યાર ની  જિંદગી  ,

    ન રહી  શકાય જીવ્યા  વીના,  ન  ટકી શકાય જીવન સુધી .  દિવસો  જુદાઈ  ના જાય  છે .

    તમે  રાંક  ના  છો  રતન  સમાં ,  ન મળો  એ  આંસુઓ   ધૂળ માં ,

    જો  અરજ   કબુલ હો   આટલી  , તો   હ્રદય  થી જાઓ   નયન  સુધી.   દિવસો  જુદાઈ ના જાય .

    તમે  રાજ રાણી    ના   ચીર  સમ  , અમે  રંક  નાર  ની ચુંદડી ,

    તમે  બે   ઘડી   રહો   અંગ  પર ,  અમે   સાથ  દઈએ   કફન  સુધી. દિવસો   જુદાઈ  ના  જાય છે.

    જો હ્રદય  ની  આગ   વધી   ‘ગની’  , તો  ખુદ   ઈશ્વરે  જ  કૃપા  કરી ,

    કોઈ   શ્વાસ   બંધ  કરી ગયું,   કે  પવન   ન  જાએ   અગન   સુધી.  દિવસો જુદાઈ  ના  જાય  છે.

     
  • kanoba 6:31 pm on April 28, 2011 Permalink | Reply  

    એકલા જવાના 

    સાથી વીના  સંગી  વીના  એકલા  જવાના ,એકલા  આવ્યા  અને   એકલા  જવાના .આજ ના  દિવસે એક   માં એ  આ દુનિયા  માંથી  વિદાય  લીધી .આજનો  દિવસ  મારી  જિંદગી  નો  સૌથી દુખદ  દિવસ  હતો.  માજીએ   જાત્રાકરવા ની ઈચ્છા વ્યક્ત  કરી  અને  પરિવાર  ના સભ્યો  જવા  ની  ના કહેતા હતા ,કારણ  એમની   તબિયત  સારી  નો’તી  રે’તિ . ડોક્ટર ની  પણ  એકલા  જવા દેવા ની ના  હતી ,પણ  માજી એ  જીદ કરી  ,સંઘ  માં  ઘણાં  બધા છે  એમ  કહી  જવાનું   નક્કી  કર્યું. પતિ , દીકરાઓ , દીકરીઓ  દરેક  ને  પોતાની સાથે  જાત્રાએ  આવવાનું   કહ્યું.પણ  દરેક  ને  કૈ ને કૈ પોતાના  પ્રોબ્લેમ  હતા .કોઈને  ગરમી , તો કોઈને  કામ   તો કોઈ ને  પરીક્ષા  નડી.કોઈ સાથે  ના ગયું . માજી જાત્રા  એ એકલા જ ગયા . જતા  જતા  બધા ને  કૈ  ને કૈ   કહી ગયા .જાણે  કેમ  પાછા  જ ન  આવવાના  હોય . જાત્રા  ના  ધામ  માં  ગયા  પછી   ૨ કે ૩  દિવસ  બાદ  બીમાર  થયા  અને  આજ ના  દિવસે  જીવન ની યાત્રા   પુરી કરી . ઘરે   આ  સમાચાર  મળ્યા  નેઆભ  તૂટી પડવા ની  વેદના  અનુભવી .બધા  એ  એમની અંતિમ ક્રિયા  કરી .જે એમની સાથે  જવા  તૈયાર  નહોતા  એમને પણ ત્યાં  જવું  તો પડ્યું જ ,તો  પહેલે થી જ  કેમ ના  ગયા  ?દરેક  ને   અફસોસ  છે  પણ  શું  થાય , ભગવાન ની લીલા જ અકળ  છે .હવે તો  બસ  યાદ  જ  બાકી છે .

     
  • kanoba 1:14 pm on April 26, 2011 Permalink | Reply  

    જિંદગી નો આ ટૂંકો સાર છે. 

    જિંદગી  નો  આ   ટૂંકો  સાર  છે,  ન કિનારો   ન   મજધાર  છે.

    જેઓ   બીજા ના  આધાર   છે, તેઓ  પોતે  નિરાધાર   છે.

    કોઈ   જીવે  છે   ભૂતકાળ  માં  , કોઈ  પર  ભાવી નો  ભાર છે.

    આજ   કાંઈ  પણ  નવું   ન  બન્યું  , એ જ  મોટા  સમાચાર  છે.

     
  • kanoba 6:07 pm on April 24, 2011 Permalink | Reply  

    રોજ સવાર સાંજ ચાલવું 

    રોજ સવાર  સાંજ  ચાલવું   એ   ઉત્તમ  કસરત  છે.

     
  • kanoba 6:02 pm on April 24, 2011 Permalink | Reply  

    ભોગી બને રોગી 

    ભોગી  બને  રોગી  અને  યોગી  રહે  નીરોગી

     
  • kanoba 6:37 pm on April 19, 2011 Permalink | Reply  

    ઓ મા તું કયાં છે ? 

    ઓ    મા     ઓ   મમ્મી     ઓ મારી    મોમ     તું     કયાં   છે ?   તને     ખબર    છે ને   કે    તું     મને  જગાડે    નહી     ત્યાં   સુધી   હું    જાગું    જ    નહી .   મારા     માથે    તારો    હાથ     ફરે     પછી જ         મારી   નીંદર    ઉડે .બેટા ઉઠ   ને   હવે   એમ   કહીને    પાછી પોતાનાં   કામે   વળગે  . થોડીવાર   રહી   ફરી   મીઠો   ટહુકો   કરે  અને    મારી   સવાર   પડે .  આખો   દિવસ   ઘર  માં  બધાનું    ધ્યાન   રાખે સદાય   હસતો     ચહેરો .   પપ્પા   ગુસ્સે   થાય   ત્યારે    સંતાઈ   જવાની   જગા   એટલે   માં ની ગોદ.મોટા    થયા   તોય    માં ની   ગોદ    માં   માથું    મુકીને    સુઇએ એટલે   કૈક   અલગ જ   શીતળતા   અનુભવાય અને   એની  રસોઈ    માં  જે    મીઠાશ    હોય   કે    મને    એના   સિવાય  કોઈ   ના   હાથ  ની  રસોઈ   ન ભાવે   . વળી   ક્યારેય   કૈ પણ   સમસ્યા   હોય   એનું    સમાધાન    કરે .સવાર   થી    રાત    સુધી    બધા   ની દેખભાળ   કરે. પણ   પોતાની   તકલીફ   કોઈ ને   ન જણાવે.કોઈ  વાર   એ  કૈ   સલાહ    આપે   તો   એનું   ગુસ્સા માં   અપમાન   પણ   કરીએ . એને  દુઃખ  લાગે પણ    કૈ   બોલે   નહી  .ઘણી વાર   એની   ક્ચ  ક્ચ   અમને   ગમે   નહી  તો  કહીએ “તમે  ક્ચ  ક્ચ  ના  કરો   ,શાંતિ  રાખોને , અમને   સમજ   પડે    છે   હવે    અમે   મોટા  છીએ .”પણ    આજે    મને  લાગે   છે   કે   એને   દુઃખ   લાગ્યું છે  . એ  થાકી  ગઈ લાગે  છે એટલે   સુતી  છે  પણ    એ   મારો    અવાજ   સાંભળી  ને   ઉઠી કેમ   નહી ? શું   મારાથી   રીસાઈ   ગઈ છે ?

    ઓ મમ્મી   ઉઠ ને   હવે   કયાં   સુધી  સુઇશ ?મારાથી   કૈ   ભૂલ   થઇ  હોય   તો મને   સજા  કર    મને  માર, મને  ખીજા  પણ   આમ   મારાથી   નારાજ   ના થા  તને   ખબર  જ  છે   કે   તું  નહી   પીરસે   તો  હું  નહી  જમું .  મમ્મી   ઉઠ  ને   મને   બહુ  ભુખ   લાગી  છે .હવે   જલ્દી  કર   મને   તારા  વીના  ગમતું   નથી   તારી   રાહ   જોઉં  છું.

     
  • kanoba 12:25 pm on April 17, 2011 Permalink | Reply  

    ગરીબ જાનકે 

    ગરીબ જાન કે હમ  કો  ના   તુમ   મીટા   દેના ,

    તુમ્હી   ને   દર્દ    દિયા   હૈ     તુમ્હી     દવા    દેના.

     
  • kanoba 5:18 pm on April 16, 2011 Permalink | Reply  

    જેણે આપણ ને 

    જેણે   આપણ  ને   સમય   આપ્યો    તેનાં   માટે    આપણ   ને   સમય    નથી.  પ્રભુ એ   આપણ  ને  આ ધરતી   પર   નિશ્ચિત   સમય   માટે   મોકલ્યા છે.   મરવા નો   સમય   પણ નક્કી જ છે .આપણ   ને   મળેલા    સમય નો કેવો ઉપયોગ   કરવો  એ   આપણે   વિચારવાનું છે.  એની   આ  જગત   રૂપી  સુંદર    રચના   ને    માણવી    જરૂર    પણ   એમાં    ખોવાઈ   ના  જવાય   એ   ધ્યાન   રાખવું  જોઈએ  .  પરમપિતા    નો  હાથ    પકડી   ને    ફરશું   તો   આ  જગત  ની    મધુરતા   માણી શકીશું.પણ   આપણે   તો   એને  સાવ જ  ભૂલી  ગયા.   ભુલભુલામણી   માં   એવા   ભરમાઈ    ગયા  કે   બહાર  નીકળવાનો    રસ્તો જ ભૂલી   ગયા . સમય  નું  પણ ભાન   ના  રહ્યું  .જીવન અને  મરણ  ના   બે    કાંઠા  વચ્ચે જ અથડાતા  રહ્યા    અને    જીવન   નો    હેતુ   શું   હતો   એ પણ  ભૂલી ગયા.બસ    સમય  નથી  , સમય નથી   ની    ફરિયાદ   કરતા   રહ્યા .શું   પ્રભુ એ આપેલા   ૨૪  કલ્લાક માંથી    ૨૪  મીનીટ    પણ  આપણે   એના   માટે   વાપરીએ  છીએ ? જો ના, તો  વિચારજો કે   તમને    જેના  માટે    સમય   નથી    એને    પણ    તમારા   માટે    સમય   નથી.કાં  કે    કોઈ  ને   શ્વાસ     ઉછીના    મળતા   નથી.માટે જ    સમય   સમય    બળવાન  છે    નહી    મનુષ્ય   બળવાન, કાબે  અર્જુન  લુંટીયો    વહી   ધનુષ   વહી  બાણ. માટે જ   હંમેશા    સંજોગો    સામે    લડો    પણ   સમય     સાથે     સમાધાન    કરો ..

     
  • kanoba 4:36 pm on April 16, 2011 Permalink | Reply  

    પ્રેમ માં ચાલને 

    પ્રેમ  માં    ચાલ  ને  ચકચૂર  થઈ  ચાલ્યા કરીએ ,

    સુર્ય  ની  આંખે   અજબ નુર    થઈ   ચાલ્યા   કરીએ.

    એને    બદનામી    કહે   છે  આ   જગત   ના   લોકો,

    ચાલને    આપણે    મશહુર    થઈ    ચાલ્યા  કરીએ.

    એના    ધસમસતા    પ્રવાહે    બધું    આવી   મળશે,

    પ્રેમનું કોઈ   અજબ  પુર   થઈ    ચાલ્યા  કરીએ.

    પ્રેમ ના   ગર્વ   થી વધતો   નથી  સંસાર   નો  ગર્વ ,

    ચાલ ને  ભગવાન  ને  મંજુર  થઈ ચાલ્યા  કરીએ.

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel